Projekt „Partnerstwo na rzecz zatrudnienia młodzieży” to próba odpowiedzi na pytanie, jak skuteczne jest wsparcie młodych na rynku pracy. Celem projektu była ewaluacja efektywności wsparcia na rzecz osób młodych w Hiszpanii, na Węgrzech, we Włoszech i w Polsce.
Projekt skupiał się na badaniu polityk walczących z bezrobociem i biernością młodych wynikających z europejskiego programu „Gwarancja dla młodzieży”. System gwarancji mający za zadanie wspierać młode osoby na rynku pracy wystartował w 2013 roku, jednak jego efekty nie były jeszcze przedmiotem ewaluacji w perspektywie międzynarodowej.
Wspólnym wyzwaniem krajów uczestniczących w projekcie jest niezmiennie wysokie bezrobocie wśród osób młodych i niski potencjał przeprowadzania wysokiej jakości ewaluacji działań mających służyć poprawie sytuacji osób młodych na rynku pracy.
W ramach projektu została przeprowadzona ewaluacja dwóch rodzajów polityk rynku pracy:
Wykorzystane w projekcie metody ewaluacyjne bazować miały na porównywalnych danych administracyjnych z czterech krajów uczestniczących. Ewaluacje uzupełniono o eksperymenty terenowe (RCT) na Węgrzech, w Polsce i w Hiszpanii. Celem planowanych eksperymentów była ocena skuteczności interwencji mających rozszerzać zasięg wsparcia PSZ o osoby młode pozostające poza rynkiem pracy i rejestrami urzędów pracy.
Ponadto projekt zwiększył potencjał instytucji badawczych do realizacji badań ewaluacyjnych interwencji publicznych poprzez stworzenie międzynarodowej sieci badawczej, staże dla doktorantów oraz warsztaty przybliżające metody ewaluacyjne badaczom niezaangażowanym w projekt. W ramach projektu wykorzystywanie metod kontrfaktycznych oceny skuteczności działań na rynku pracy promowane było także wśród decydentów. Dzięki takiemu podejściu polityki walczące z bezrobociem i biernością osób młodych mogą stać się bardziej efektywne.
Szczególny nacisk położono na ewaluację działań skierowanych do młodych osób, które nie są objęte wsparciem instytucjonalnym i znajdują się poza rejestrami publicznych służb zatrudnienia. Dane BAEL pokazują, że ok. 35% osób należących do kategorii NEET jest zarejestrowanych w urzędach pracy. Oznacza to, że znaczna część tej grupy osób nie może skorzystać ze wsparcia oferowanego przez te instytucje. Część z tych osób mogłaby zarejestrować się w PUP, jednak ze względu na różne bariery (osobiste lub środowiskowe) tego nie robi. Dotarcie ze wsparciem do tej grupy osób jest szczególnie trudne i wymaga stosowania odpowiednich narzędzi i kanałów komunikacji oraz współpracy lokalnych partnerów (instytucji rynku pracy ze szkołami, ośrodkami pomocy społecznej, organizacjami pozarządowymi itp.).
Chcieliśmy przeanalizować, w jaki sposób i za pośrednictwem jakich kanałów instytucje rynku pracy (w szczególności powiatowe urzędy pracy) docierają do tych osób z ofertą aktywizacyjną. Interesowało nas, czy instytucje te prowadzą tzw. działania „outreachowe”, polegające na wspieraniu osób poza instytucjami, w środowisku przebywania klienta; jakie to są działania i jaki jest ich zasięg.
W ramach pierwszego etapu przeprowadziliśmy wywiady indywidualne i telefoniczne z przedstawicielami wybranych Wojewódzkich Urzędów Pracy, Powiatowych Urzędów Pracy oraz Ochotniczych Hufców Pracy.
Następnie opracowana została ankieta internetowa, którą przekazano do wszystkich powiatowych urzędów pracy. Celem ankiety była analiza metody dotarcia z ofertą aktywizacyjną do osób z grupy NEET, które pozostają poza rejestrami publicznych służb zatrudnienia.
Ponadto w wybranych urzędach pracy przeprowadzono eksperyment terenowy, którego celem była ocena skuteczności wybranych interwencji mających rozszerzać zasięg wsparcia PSZ o osoby młode pozostające poza rynkiem pracy i rejestrami urzędów pracy.
Nieodzownym warunkiem powodzenia badania było wsparcie i aktywny udział instytucji objętych badaniem, polegający m.in. na wypełnieniu ankiety czy udzielaniu informacji na temat prowadzonych działań w tym obszarze w ramach wywiadów.
***

Projekt „Partnerstwo na rzecz zatrudnienia młodzieży – badania ewaluacyjne w Hiszpanii, Polsce, na Węgrzech i we Włoszech” finansowany był przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię, w ramach Funduszu na Rzecz Zatrudnienia Młodzieży EEA i Funduszy Norweskich. Fundusz ten został powołany przez Islandię, Norwegię i Liechtenstein w celu promowania zrównoważonego i wysokiej jakości zatrudnienia młodzieży w Europie.
Lider – Instytut Badań Strukturalnych, (IBS) (Polska)
Budapest Institute for Policy Analysis (Węgry)
Collegio Carlo Alberto (Włochy)
Foundation for Applied Economics Studies – FEDEA (Hiszpania)
National Institute for the Analysis of Public Policies – INAPP (Włochy)
University of the Basque Country (Hiszpania)
NHH Norwegian School of Economics (Norwegia)
Paris School of Economics (Francja)
kontakt: ibs@ibs.org.pl
media: media@ibs.org.pl
Lider projektu: Instytut Badań Strukturalnych
Irysowa 18c, 02-660 Warszawa, Polska
Fundusze EEA i Norweskie stanowią wkład Islandii, Liechtensteinu i Norwegii w budowę ekologicznej, konkurencyjnej i sprzyjającej włączeniu społecznemu Europy.
Istnieją dwa ogólne cele: zmniejszenie dysproporcji gospodarczych i społecznych w Europie oraz wzmocnienie stosunków dwustronnych między krajami-donatorami a 15 krajami UE w Europie Środkowej i Południowej oraz w krajach bałtyckich. Trzy kraje-donatorzy ściśle współpracują z UE w ramach Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym . W latach 1994–2014 donatorzy przekazali 3,3 mld euro w ramach kolejnych programów dotacji.
W latach 2014–2021 fundusze EOG i Norwegii wyniosły 2,8 mld euro. Priorytety na ten okres to:
Kryteria kwalifikowalności do grantów odzwierciedlają kryteria ustalone dla Funduszu Spójności UE, skierowanego do państw członkowskich, w których dochód narodowy brutto (DNB) na mieszkańca wynosi mniej niż 90% średniej UE. Program grantów EOG i Norwegii składa się z dwóch mechanizmów finansowych. Granty EOG są współfinansowane przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię, których wkłady są oparte na ich PKB. Granty norweskie są finansowane wyłącznie przez Norwegię.
yepartnership@ibs.org.pl