Badamy preferencje pracowników platformowych wobec płatnego zwolnienia chorobowego i płatnego urlopu, rozróżniając osoby, które podjęły pracę platformową pod presją ekonomiczną („wypchnięte”), oraz osoby przyciągnięte jej elastycznością i innymi zaletami („przyciągnięte”). Na podstawie eksperymentu wyboru dyskretnego z udziałem 777 pracowników platform taksówkarskich, dostawczych i sprzątających w Niemczech, Włoszech i Polsce szacujemy, że przeciętna gotowość do rezygnacji z dochodu wynosi 3,7% za płatne chorobowe i 4,6% za płatny urlop. Pracownicy „wypchnięci” wyceniają oba świadczenia wyżej: na 5,3% i 5,6% dochodu, wobec 3,1% i 4,2% w grupie „przyciągniętej”. Różnica koncentruje się wśród osób bez dostępu do tych świadczeń, co wskazuje, że brak ochrony ma największe znaczenie dla pracowników o słabszych alternatywach. Regulacje powinny uwzględniać zróżnicowanie motywacji i obecnego dostępu do świadczeń.
Projekt otrzymał finansowanie z programu Unii Europejskiej Horyzont Europa w zakresie badań i innowacji, umowa grantowa nr 101061388, projekt WeLaR. Dziękujemy Karolien Lenaerts i Jakobowi Schmidhäuserowi za pomoc przy realizacji projektu. Zastosowanie mają standardowe zastrzeżenia. Wszelkie błędy są nasze.