Szacujemy skalę nierównego traktowania osób z niepełnosprawnościami w procesie rekrutacji. W tym celu wykorzystujemy metodę korespondencyjną, która umożliwia analizę zachowania pracodawców w rzeczywistych warunkach rynkowych.
W ramach badania stworzyliśmy profile fikcyjnych kandydatów, w imieniu których wysłaliśmy 1046 aplikacji w odpowiedzi na prawdziwe ogłoszenia o pracę. Kandydaci do pracy posiadali identyczne doświadczenie zawodowe i kwalifikacje, różnili się wyłącznie informacją o niepełnosprawności – jeden z nich poruszał się na wózku.
Spośród aplikacji złożonych przez kandydatów bez niepełnosprawności od 10.5% do 15.1% spotkało się z pozytywną reakcją pracodawcy
(w zależności od tego, którą definicję odpowiedzi pozytywnej zastosowaliśmy), podczas gdy wśród kandydatów z niepełnosprawnością odsetek ten wyniósł od 7.1% do 11.1%. Różnica wyniosła odpowiednio 3.4 pp. i 4 pp. Oznacza to, że kandydaci z niepełnosprawnością otrzymywali pozytywną reakcję odpowiednio o 32.4% i 26.5% rzadziej od osób bez niepełnosprawności. Odwrotny wzorzec zaobserwowaliśmy w przypadku negatywnych odpowiedzi: kandydaci z niepełnosprawnościami częściej otrzymywali odpowiedź negatywną (5.2% vs. 3.1%).
Nasze badanie pokazuje, że nierówne traktowanie w procesie rekrutacji stanowi istotną barierę ograniczającą szanse osób z niepełnosprawnościami na zatrudnienie.
Projekt jest finansowany przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Nr Umowy: BEA/000080/BF/D).