W niniejszym opracowaniu oceniono, w jaki sposób kwestia integracji osób z niepełnosprawnościami jest uwzględniona w ramach Wzmocnionej Gwarancji dla Młodzieży (RYG) oraz w szerszych ramach prawnych w Portugalii, Hiszpanii, Włoszech i Polsce. Analiza pokazuje, że zobowiązania na szczeblu UE przyczyniły się do zwiększenia widoczności młodych osób z niepełnosprawnościami w ramach polityki zatrudnienia młodzieży, jednak wdrażanie tych rozwiązań na szczeblu krajowym pozostaje nierównomierne. We wszystkich czterech krajach niepełnosprawność jest formalnie uznawana za czynnik zwiększający podatność na zagrożenia; jednak dostęp do dostosowanego do indywidualnych potrzeb, dostępnego i ciągłego wsparcia w przejściu ze szkoły do pracy jest nadal ograniczony. Powtarza się rozbieżność między uznaniem w polityce a faktyczną integracją. Młodzież z niepełnosprawnościami nadal napotyka bariery lub nierówne szanse związane z niedostępnymi ścieżkami edukacyjnymi i szkoleniowymi, słabym zindywidualizowanym wsparciem, fragmentaryczną koordynacją między służbami zatrudnienia, edukacją i pomocą społeczną oraz utrzymującą się dyskryminacją na rynku pracy. Bariery te są potęgowane przez nierówności terytorialne oraz ograniczone dane i systemy monitorowania umożliwiające śledzenie wyników w podziale na niepełnosprawność w ramach programów Gwarancji dla Młodzieży (YG)