Znaczenie praktyk organizacyjnych dla elastyczności wymiaru czasu pracy

Badamy, dlaczego firmy różnią się pod względem podejścia do zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy. Proponujemy nową miarę ograniczeń elastyczności wymiaru czasu pracy na poziomie firmy, która uwzględnia obserwowalne cechy pracowników oraz ich przewidywane prawdopodobieństwo pracy w niepełnym wymiarze. Metodę stosujemy do danych z Badania Struktury Wynagrodzeń obejmujących 19 krajów europejskich. Stwierdzamy znaczne zróżnicowanie ograniczeń elastyczności wymiaru czasu pracy pomiędzy firmami działającymi w tych samych sektorach gospodarki, co wskazuje na istotną rolę czynników specyficznych dla firmy. Aby ocenić znaczenie praktyk organizacyjnych, analizujemy korelację pomiędzy ograniczeniami elastyczności wymiaru czasu pracy dotyczącymi personelu realizującego główne zadania firmy a ograniczeniami dotyczącymi pracowników administracyjnych. We wszystkich sektorach gospodarki i krajach pracownicy nieadministracyjni są istotnie bardziej narażeni na ograniczenia elastyczności wymiaru czasu pracy w firmach, w których bardziej rygorystyczne ograniczenia dotyczą również pracowników administracyjnych. Nasze wyniki wskazują, że ilościowe znaczenie praktyk specyficznych dla firmy jest porównywalne ze znaczeniem czynników specyficznych dla sektora.