WitamyWitamy na stronach Instytutu Badań Strukturalnych, niezależnej, pozarządowej organizacji badawczej. Zapraszamy Państwa do zapoznania się z naszymi projektami i publikacjami oraz profilem naszej działalności. W szczególności polecamy uwadze naszą ofertę współpracy, skierowaną zarówno do instytucji publicznych i firm, jak i do naszych potencjalnych przyszłych współpracowników.
Myślenie o ograniczaniu emisji CO2 w perspektywie roku 2050 potrzebne jak czyste powietrze
Unia Europejska w swoim myśleniu o polityce klimatycznej nie zatrzymuje sie na roku 2020. Rozumiem obawy polskiego rządu, ale uważam, że w Polsce myślenie o ograniczeniu emisji w perspektywie 2050 potrzebne jest, jak czyste powietrze – mówił dr Maciej Bukowski, prezes Instytutu Badań Strukturalnych w czasie konferencji „Impas czy nowe otwarcie? Przyszłości polityki klimatycznej UE”.
Według prezesa IBS ważne jest, żebyśmy w Polsce określili teraz w jaki sposób chcemy odchodzić od gospodarki węglowej. „Istotne jest, żebyśmy określili drogę, która będzie korzystna ekonomicznie, korzystna zdrowotnie, dzięki której zyska nasza innowacyjność, nie będzie ona gwałtowna, ale pozwoli nam nie patrzeć tylko na koszty i określi sposób dojścia do celu” – tłumaczył dr Maciej Bukowski.
Dlatego, według prezesa IBS, w Polsce potrzebny jest dokument, który na kształt unijnej roadmapy, będzie polską droga dojścia do niskoemisyjnej gospodarki. „Wspólnie z Instytutem na rzecz Ekorozwoju i Europejską Fundacja Klimatyczną podjęliśmy wyzwanie i przygotowujemy pozarządową, obiektywną mapę drogową gospodarki niskoemisyjnej w Polsce. Chcemy, żeby nasz raport pokazał za i przeciw ograniczenia emisji CO2, bo nie ma w tym przypadku łatwych wyborów. Mam nadzieję, że pomoże to w polskiej dyskusji na ten temat, bo w tej chwili, każdy interesariusz próbuje przeciągnąć rację na swoją stronę, a po środku tych wpływów znajduje się rząd, dla którego podejmowanie decyzji, w takiej sytuacji, jest na pewno bardzo trudne.” – mówił prezes Maciej Bukowski.
Według prezesa IBS najłatwiej jest rządowi w takiej sytuacji przyjąć pozycje wyczekiwania. Według niego póki co boimy się jeszcze dyskusji na temat przejścia go gospodarki niskowęglowej, a stanowisko polskiego rządu w stosunku do europejskiej polityki klimatycznej należy rozumieć, jako granie na czas. „Polski rząd przyjął pozycję oczekiwania, przyglądania się. Ma to pewną racjonalność. Unika sie w ten sposób ryzyka subsydiowania gałęzie przemysłu, które, jak w Hiszpanii czy w Niemczech, mogą upaść.” – tłumaczył dr Maciej Bukowski. Według niego stoimy jednak przed wyborem, czy Polska ma być zawsze biorcą technologii i korzystać z nich, gdy są już rozwinięte i tanie, czy zdecydujemy się ponosić ryzyko, subsydiować pewne gałęzie na etapie rozwoju, ale potem mieć przynajmniej jedno globalnego zwycięzcę.
Pod koniec swojej wypowiedzi, prezes IBS podkreślił, że warto równocześnie myśleć o przyszłości, bo w Polsce w sprawach klimatycznych potrzeba jasnych sygnałów i konsekwencji w działaniu. „Nie oznacza to jednak, że mają być to gwałtowne działania, nastawione na tu i teraz. Raczej powinniśmy podejmować takie kroki, które z roku na rok będą przynosić poprawę, po to, żebyśmy w 2050 znaleźli się się w zupełnie innej Polsce. W określeniu tych kroków powinna pomóc przygotowywana polska roadmapa” – zakończył dr Maciej Bukowski.
***
Konferencja „Impas czy nowe otwarcie? Przyszłości polityki klimatycznej UE” zorganizowana przez demosEUROPA i Krajowa Szkołę Administracji Publicznej odbyła się 23 kwietnia 2012 r. w Warszawie.
Kurs bez kompasu, czyli gdzie się podziała polska innowacyjność
Opublikowany i dyskutowany niedawno raport „Kurs na innowacje” jest niewątpliwie ważnym głosem akademików od lat zajmujących się problematyką planowania rozwoju, interwencji publicznej i wydatkowania funduszy UE. Podnoszone przez autorów problemy są istotne, jednak naszym zdaniem w raporcie zabrakło kilku ważnych zagadnień, co przekłada się na przedstawione w nim wnioski i rekomendacje.
Pierwszy problem zaczyna się już od tytułu raportu. „Kurs na innowacje”, sugeruje, że traktuje on o polityce wsparcia innowacyjności, a tym czasem skupia się na polityce rozwojowej Polski w jej części (a w zasadzie w jej całości) finansowanej ze środków UE.
Zrozumiałe jest, że aby wpłynąć na rzeczywistość należy formułować tezy odważne. Jednak tezy „Kursu na innowacje” mogą być ryzykowne, szczególnie gdy nie towarzyszą im precyzyjne rekomendacje. Główne tezy raportu sprowadzają się do tego, że absorpcyjny paradygmat wydatkowania środków UE spowodował ich nieefektywność, w tym to, że miały one oddziaływanie niemal wyłącznie popytowe. Jest to stwierdzenie bardzo mocne, z którym można jednak polemizować. Dalej autorzy dowodzą, że w dzisiejszym świecie najważniejsze jest budowanie konkurencyjności poprzez innowacyjność gospodarki i że na tym powinniśmy obecnie koncentrować naszą politykę publiczną, a także środki z kolejnej perspektywy finansowej. I w tej części z pewnością mają rację. Niestety jednak rekomendacje, które idą za tą tezą pozostają na bardzo wysokim poziomie ogólności.
Trudno zgodzić się ze stwierdzeniem, że oddziaływanie europejskiej polityki spójności ogranicza się przede wszystkim do kanału popytowego, oznaczającego „pompowanie” pieniędzy w gospodarkę, któremu nie towarzyszą efekty podażowe, polegające na zwiększeniu wydajności i sprawności jej funkcjonowania. ...
Zapraszamy do zapoznania się z naszym głosem w dyskusji na temat polskiej innowacyjności. Cały tekst Juliana Zawistowskiego, wiceprezesa IBS i Andrzeja Regulskiego, dyrektora Programu Ewaluacji Polityk Publicznych IBS dostępny jest (na portalu www.natemat.pl) tutaj .
Jakie będzie Mazowsze 2020?
Mazowsze 2020 - system wsparcia zarządzania zmianami gospodarczymi - to projekt, którego celem jest dostarczenie narzędzi umożliwiających prowadzenie bardziej efektywnej polityki regionalnej, przede wszystkim w obszarze rynku pracy oraz edukacji. Zadaniem projektu jest również wsparcie regionalnej polityki społeczno - gospodarczej oraz prac przy aktualizacji strategii rozwoju Województwa Mazowieckiego.
Zapraszamy do zapoznania się ze stroną internetową projektu www.ibs.org.pl/mazowsze2020.
Znajdą tam Państwo dwa raporty - Mazowsze w makroperspektywie oraz Kapitał Ludzki na Mazowszu. Zachęcamy również do zapoznania sie z monitoringami rynku pracy województwa - z listopada 2011 i lutego 2012.
***
Projekt pt. Mazowsze 2020 - system wsparcia zarządzania zmianami gospodarczymi realizowany jest przez Instytut Badań Strukturalnych od czerwca 2011 r. na zlecenie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych i finansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.
Dobre regulacje w opraciu o dowody - projekt iSWORD
Poprawa jakości stanowionego prawa i budowa narzędzi wspierających podejmowanie przez urzędników decyzji w opraciu o dowody - takie cele realizuje projekt iSWORD. W jego ramach powstaje zestaw pięciu nowczesnych narzędzi, które pozwolą uprawiać polityki publiczne w oparciu o dowody. Najnowsze wersje narzędzi dostępne są tutaj. Zapraszamy do zapoznania się z nimi.
Narzędzia, które tworzą eksperci Instytut Badań Strukturalnych, koncentrują się w czterech obszarach polityk publicznych:
- inwestycje infrastrukturalne – narzędzie iSWORD Infrastruktura
- polityka ochrony zdrowia – narzędzie iSWORD Zdrowie
- polityka emerytalna – narzędzie iSWORD Emerytury
- ochrona środowiska naturalnego – narzędzia: iSWORD Środowisko, iSWORD Bioróżnorodność.
Użytkownikami narzędzi będą przede wszystkim pracownicy administracji publicznej: centralnej i samorządowej. Są one też skierowane do środowiska naukowego, ekspertów oraz wszystkich, którzy interesują się problematyką ilościowej oceny skutków projektów i inwestycji.
Narzędzia te umożliwiają ilościową analizę kosztów i korzyści planowanych inwestycji oraz proponowanych zmian w prawie.Oparte są o dane mikro- i makro-ekonomiczne. Mają one charakter aplikacji MS Excel z zestawem makr oraz z wbudowanymi bazami danych. Dzięki temu uzyskane wyniki są łatwo dostępne do dalszej analizy.
Do każdego z narzędzi dostępny jest podręcznik użytkownika, który zawiera zestaw wskazówek i wyjaśnień, które pomogą skutecznie skorzystać z narzędzia.
Narzędzia, podręczniki, przykłady zastosowań oraz case study dostępne są na portalu internetowym projektu -www.isword.pl.
***
Projekt Innowacyjny System Wspierania Ocen Regulacji i Decyzji Inwestycyjnych - iSWORD realizowany jest przez Instytut Badań Strukturalnych w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Priorytet V „Dobre Rządzenie”, Działanie 5.6 „Projekty Innowacyjne”, finansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego na podstawie umowy o dofinansowanie z Kancelarią Prezesa Rady Ministrów.
Podniesienie wieku emerytalnego to szansa na wzrost zamożności Polaków
Jeśli chcemy, aby Polska nadal się rozwijała a społeczeństwo bogaciło, musimy postawić na odważne reformy, a jedną z nich jest właśnie podniesienie wieku emerytalnego – tłumaczył Piotr Lewandowski, główny ekonomista Instytut Badań Strukturalnych w czasie debaty „Zmiany w emeryturach - potrzeba kompleksowych zmian" zorganizowanej przez BCC i Fundację FOR.
Według głównego ekonomisty IBS zmiany są konieczne w związku ze starzeniem się społeczeństwa polskiego. - Obecnie jesteśmy jednym z młodszych społeczeństw w Europie, połowa Polaków ma ok. 35 lat, ale już w 2035 r. będzie miała ok. 50 lat.
Z danych przedstawionych przez Piotra Lewandowskiego wynika, że w latach 2010-2025 w Polsce na rynku pracy będzie o ok. miliona osób mniej. - Podniesienie wieku emerytalnego jest w stanie ustabilizować liczbę pracujących na poziomie ok. 16 mln lub nawet podnieść w dalszej perspektywie i zapobiec dalszemu spadkowi zatrudnienia – tłumaczył główny ekonomista IBS.
Według analiz IBS obecnie aktywność zawodowa kobiet zajmuje już i tak mniej niż 50 proc. Jeśli kobiety nadal będą przechodzić na emeryturę w wieku 60 lat, za 10-15 lat będą poświęcać na pracę jedynie 40 proc. swojego życia – podkreślał Piotr Lewandowski z Instytutu Badań Strukturalnych.
Zdaniem głównego ekonomisty IBS, nie powinno być dobrowolności w decydowaniu o wieku przechodzenia na emeryturę. Według niego, większość ludzi odchodziłaby na emerytury wcześniej. Wielka Brytania wprowadziła możliwość pobierania częściowego świadczenia przed osiągnięciem wieku emerytalnego i pokazało to, że ludzie wolą wcześniejsze, nawet mniejsze, ale za to pewne świadczenia, niż przyszłe, większe, ale niepewne, tłumaczył ekonomista IBS.
- Za dobrowolność zapłacimy wszyscy, bo spowoduje to konieczność większych dopłaty do minimalnych świadczeń, które będą musiały być finansowane z naszych podatków. – podsumował Piotr Lewandowski.
Według Piotra Lewandowskiego, głównego ekonomisty IBS wydłużanie wieku, jest jedną z ważniejszych zmian, której nie powinniśmy się bać, bo zdecyduje ona o ścieżce rozwoju Polski. Jeśli nic się nie zmieni wpadniemy w tzw. pułapkę średniego dochodu. - Jesteśmy zadowoleni bo teraz rozwijamy się, ale za chwilę osiągniemy poziom taki jak kiedyś Portugalia, Hiszpania czy Grecja. – wyjaśniał główny ekonomista IBS.
Debata "Zmian w emeryturach - potrzeba kompleksowych zmian" obywła się 7 marca 2012 r. w Business Centre Club. Wzieli w niej udział: Piotr Lewandowski, główny ekonomista Instytutu Badań Strukturalnych, prezes BCC Marek Goliszewski; dr Wojciech Nagel, ekspert BCC ds. ubezpieczeń społecznych, zastępca przewodniczącego RN ZUS; Zbigniew Januszek, wicedyrektor Departamentu Ubezpieczeń Społecznych w MPiPS; dr Wiktor Wojciechowski, ekspert FOR, główny ekonomista Invest Banku; prof. Stanisław Gomułka, główny ekonomista BCC.
Prezentacja Piotra Lewandowskiego, głównego ekonomisty IBS dostępna jest tutaj
Bez wsparcia dla innowacji Polska przestanie doganiać kraje Zachodu
Jeśli polskie przedsiębiorstwa nie będą w stanie przestawić się na tworzenie własnych, nowatorskich rozwiązań napędzających ich rozwój, a wsparcie publiczne dla innowacji pozostanie na niskim poziomie, Polska przestanie doganiać kraje najlepiej rozwinięte, a zamożność Polaków ustabilizuje się na poziomie 50-70 proc. ich amerykańskich czy północnoeuropejskich odpowiedników – wynika z raportu Potencjał i bariery polskiej innowacyjności, przygotowanego przez ekspertów Instytut Badań Strukturalnych.
Eksperci Instytutu zidentyfikowali kluczowe działania, które pozwolą obudzić potencjał polskiej innowacyjności. Niezbędne są mocne impulsy proinnowacyjne ze strony państwa – zarówno w obszarze instytucjonalnym, jak i finansowym.
Impuls instytucjonalny – zadania dla polityki publicznej:
• Postawienie innowacji w centrum agendy polityki publicznej. Zbudowanie silnego, krajowego potencjału innowacyjnego jest warunkiem sine qua non uniknięcia pułapki średniego dochodu, która zagrozi Polsce już za 10-15 lat. Konieczne jest jednoznacznie proinnowacyjne podejście państwa, widoczne zarówno w warstwie werbalnej w dokumentach strategicznych i języku polityki, jak i w rzeczywistych i konsekwentnych działaniach reformatorskich.
• Kontynuowanie reform. Podjęte w ostatnich latach działania przybliżają Polskę do zachodnich standardów instytucjonalnych. Reformy nauki, szkolnictwa wyższego, ale też nowe podejście do polityki regionalnej czy zamówień publicznych sprzyjają szybszemu przekształcaniu polskiego systemu tworzenia innowacji. Jednocześnie jednak brakuje krytycznej refleksji nad praktyką działania programów publicznych stworzonych w tym obszarze w ostatnich latach. Zdolność do wyciągania wniosków z przeszłości i uczenia się na błędach jest kluczowa dla sukcesu agendy reformatorskiej.
• Konkurencyjny system kreacji wiedzy. Dbanie o równość szans instytucji badawczych oraz potencjalnych innowatorów ma kluczowe znaczenie dla wzmocnienia i utrzymania dynamiki polskiej innowacyjności. Krótkowzrocznym wyborem byłaby budowa potencjału innowacyjnego Polski wyłącznie wokół tradycyjnych aktorów (tzw. insiderów) bez otwarcia na nowe instytucje (pozasystemowych innowatorów instytucjonalnych). Konkurencyjny i otwarty system wsparcia wytworzy w polskiej nauce i sektorze B+R pozytywne sprzężenie zwrotne podnosząc efektywność całego NSI.
Impuls finansowy:
• Wydawać więcej. Wydatki publiczne na badania i rozwój w Polsce nadal pozostają poniżej poziomu, który stworzyłby masę krytyczną dla szybkiego wzrostu inwestycji prywatnych. Ich systematyczny, coroczny i przewidywalny wzrost w najbliższych 10-15 latach, co najmniej do poziomu 1 proc. PKB, będzie kluczowym sygnałem dla polskich i zagranicznych podmiotów, naukowców, doktorantów i studentów, że w Polsce warto rozwijać i inwestować w innowacyjne rozwiązania, a kariera badawcza jest dobrym wyborem na życie.
• Wydawać mądrzej. Nadzwyczaj istotne jest stałe monitorowanie działań proinnowacyjnych oraz wykorzystanie wniosków z ewaluacji istniejących polityk, aby na bieżąco udoskonalać wadliwe procedury.
• Wydawać ambitniej. Należy przeciwdziałać zachowawczej postawie instytucji odpowiedzialnych za udzielanie wsparcia publicznego dla innowacji, procedur konkursowych i praktyce oceniania, w wyniku których wsparcie omija rzeczywiście nowatorskie przedsięwzięcia trafiając raczej do projektów bezpiecznych składanych przez silne rynkowo podmioty.
***
Chcesz dowiedzieć się więcej - cały raport Potencjał i bariery polskiej innowacyjności dostępny jest tutaj
Ekoinnowacje to nie ekstrawagancja ekologów czy urzędników
Polska należy do najmniej ekoinnowacyjnych krajów w Europie. Tymczasem poprawiają one efektywność wykorzystania zasobów naturalnych w gospodarce, w tym m.in. redukują koszty oraz zmniejszają uzależnienie od dostaw surowców. Ograniczają negatywne oddziaływanie gospodarki m.in. na nasze zdrowie. Wzrost polskich ekoinnowacji będzie zależny w dużej mierze od interwencji państwa – napisali w raporcie Ekoinnowacje w Polsce. Stan obecny, bariery rozwoju i możliwości wsparcia – eksperci Instytut Badań Strukturalnych.
Diagnoza dla Polski
Polska znajduje się na ostatnim miejscu wśród krajów UE-27 w rankingu Eco- Innovation Scoreborad, opublikowanym w 2011 r. przez Eco-Innovation Observatory, czołową inicjatywę europejską w tym zakresie.
Z przygotowanego przez ekspertów IBS raportu wynika, że źródeł takiego stanu rzeczy należy szukać w ogólnej słabości Polski w obszarze innowacyjności. Niskie nakłady publiczne i prywatne na zielone B+R wynikają z niskiego poziomu wydatków na ogół działalność badawczo – rozwojowej. Znaczenie ma również zachowawcze podejście polskich przedsiębiorców do wdrażania nowatorskich rozwiązań.
Zdaniem autorów publikacji poważnym ograniczeniem jest również niewiedza przedsiębiorców. Pomimo ogólnego wzrostu świadomości ekologicznej oraz zrozumienia potencjału redukcji kosztów związanego z wprowadzaniem rozwiązań przyjaznych środowisku, przedsiębiorcy mają problem z identyfikacją możliwości i korzyści wprowadzania ekoinnowacji w przypadku swoich firm. Dochodzi do tego niska świadomość prawna (wynikająca z niedoinformowania i zbyt słabej kontroli), niedoszacowanie swojego wpływu na środowisko oraz niechęć do korzystania z usług doradczych w tym obszarze.
Kontekst europejski
W grudniu 2011 roku Komisja Europejska zaprezentowała Plan działań w zakresie ekoinnowacji (Eco-Innovation Action Plan), który przewiduje wzmocnienie bodźców i przezwyciężenie barier dla wdrażania nowatorskich rozwiązań przyjaznych dla środowiska w UE. Jednym z kluczowych elementów Eco-AP jest wprowadzenie nowych, bardziej rygorystycznych przepisów w zakresie ochrony środowiska oraz norm i docelowych parametrów dla towarów, procesów i usług zmniejszających ich wpływ na środowisko. Dla polskich firm, jednostek badawczych i administracji oznacza to konieczność żmudnego dostosowywania się do nowych regulacji. Opracowanie i wdrożenie krajowego Eco-AP może nie tylko obniżyć koszty w tym zakresie, ale też stworzyć bodziec dla rozwoju branży polskich technologii środowiskowych oraz poprawić efektywność gospodarowania i innowacyjność polskiej gospodarki.
***
Cały raport Ekoinnowacje w Polsce. Stan obecny, bariery rozwoju i możliwości wsparcia dostępny jest tutaj
Wysoki wiek emerytalny = więcej miejsc pracy
W krajach w których jest najwyższy wiek emerytalny jest też najwyższe zatrudnienie – tłumaczył dr Maciej Bukowski, prezes Instytut Badań Strukturalnych podczas dyskusji panelowej pod nazwą „Dlaczego trzeba podnosić wiek emerytalny” zorganizowanej wspólnie przez SGH i Towarzystwo Ekonomistów Polskich 20 lutego w Warszawie.
Według analiz przedstawionych przez prezesa IBS w Polsce największa część życia polskich kobiet przypada na emeryturę, a nie na czas aktywności zawodowej, zupełnie inaczej niż w innych krajach. Przekłada się to m.in. na niskie emerytury kobiet – przekonywał dr Maciej Bukowski - Im więcej pracujemy tym wyższe będziemy mieć emerytury.
Odpowiadając na zarzut, że podniesienie wieku emerytalnego zabierze pracę młodym ludziom dr M. Bukowski tłumaczył, że nie ma specyficznego problemu bezrobocia ludzi młodych, tak samo jak nie ma problemu bezrobocia ludzi starych. – Ludzie o takich samych deficytach znajdą się w każdej grupie wiekowej i niezależnie od płci. Nie można tak szeroko adresować programów aktywizacji na rynku pracy.
Według prezesa IBS ważne jest, żeby przestać myśleć o reformowaniu Polski w kategoriach strat, a zobaczyć zyski, które przyniesie np. podniesienie wieku emerytalnego. Według niego wielomiliardowe kwoty, które pojawią się w budżecie dzięki podniesieniu wieku będzie można wydać na realizowanie wielu naszych narodowych ambicji.
- Pieniądze zaoszczędzone w budżecie na wydłużeniu wieku emerytalnego powinno się przeznaczyć na cele modernizacyjne. Gdyby propozycje rządowe weszły w życie już w 2020 roku udałoby nam się zaoszczędzić 1 procent PKB, a więc 16 miliardów złotych rocznie. Odpowiada to kosztom budowy 500 kilometrów autostrad rocznie. – przekonywał dr M. Bukowski.
Brak reform, w tym pozostawanie przy obecnym systemie spowoduje natomiast, że Polska wpadnie w tzw. pułapkę średniego dochodu. - Polska zbliża się od dołu do strefy marazmu. Jesteśmy zadowoleni bo teraz rozwijamy się, ale za chwilę osiągniemy poziom taki jak kiedyś Portugalia, Hiszpania czy Grecja. A tam czyhają na nas te same niebezpieczeństwa, które dopadły te kraje – wyjaśniał prezes IBS.
Panel dyskusyjny „Dlaczego trzeba podnosić wiek emerytalny” zorganizowało 20 lutego Towarzystwo Ekonomistów Polskich i Szkoła Główna Handlowa.
Zapraszamy do zapoznania się z cała prezentacją dr Macieja Bukowskiego, która znajduje się tutaj
Wielomiliardowe kwoty – korzyści z podniesienia wieku emerytalnego
Najwyższy czas zacząć myśleć o reformowaniu kraju nie w kategoriach kosztów a korzyści. Zyski z podwyższenia i zrównania wieku emerytalnego odczujemy wszyscy. Dla całego społeczeństwa będą one w pełni porównywalne z tymi, jakie przynoszą obecnie Polsce wszystkie fundusze UE – wyliczyli Kamil Wierus i Maciej Bukowski - eksperci Instytutu Badań Strukturalnych
Dyskusja nad podwyższeniem i zrównaniem wieku emerytalnego nie schodzi z pierwszych stron gazet i ust polityków. W większości są to głosy krytyczne. Być może dlatego pytanie, które stale zadają dziennikarze - „Jak przekonywać do podniesienia wieku emerytalnego”- pozostaje w przestrzeni publicznej, ale odpowiedzi nie wychodzą poza powtarzane od dawna prawdy.
O tym, że przedłużenie obecności na rynku pracy opłaci się finansowo kobietom i mężczyznom powiedziano już wiele. Z wielokrotnie publikowanych wyliczeń Instytutu Badań Strukturalnych, wiemy m.in., że bez podniesienia wieku emerytalnego obecna 50-latka może liczyć na 1350 zł emerytury. Jej emerytura będzie o ok. 15 proc. wyższa, jeśli tak jak proponuje rząd, przepracuje o 2 lata i 3 miesiące więcej. Gdyby tempo zmian wieku emerytalnego było dwukrotnie szybsze, jej emerytura wzrosłaby aż o 80 procent. Dlatego – wbrew wielu publicystom, opozycji i związkom zawodowym - warto by zmiany były szybsze i głębsze niż proponuje to rząd, a nie wolniejsze i płytsze.
Zyski ze zrównania i wydłużenia wieku emerytalnego, to jednak nie tylko poprawa naszej sytuacji osobistej, po przejściu na emeryturę. Duże korzyści możemy odnieść z tej zmiany jako społeczeństwo.
Według przygotowanych przez Instytut Badań Strukturalnych wyliczeń wydłużenie wieku emerytalnego, oznacza zwiększenie zatrudnienia o ok. 340 tys. osób w 2020 r., o prawie 650 tys. w 2030 r. i o 800 tys. w 2040 r. Dodatkowo zmieni się udział kobiet w tym przyroście - od 36 proc. za 10 lat, do 64 proc. w 2040 r. Większa liczba pracujących przełoży się na znacznie wyższy PKB – podniesienie wieku emerytalnego wg propozycji rządowej podniosłoby nasz produkt dodatkowo o ok. 1,7 proc. do roku 2020, o ok. 3,4 proc. do roku 2030 i o ok. 6 proc. do roku 2040. Gdyby zmiany były szybsze także i ich efekt pojawiłby się szybciej i był większy.
Co to w praktyce oznacza dla nas i dla przyszłych pokoleń? Korzyści jakie odniesiemy są w pełni porównywalne z tymi, jakie przynoszą Polsce razem wzięte fundusze UE.
Wyższy PKB oznacza w konsekwencji zwiększenie także dochodów sektora finansów publicznych z podatków oraz składek społecznych. Eksperci Instytutu Badań Strukturalnych szacują, że wzrost ten sięgnie odpowiednio ok. 0,7 proc., 1,4 proc. i 2,5 proc. PKB. Rozłożenie reformy na 15 zamiast planowanych 30 lat, pozwoliłoby dodatkowo powiększyć te kwoty o ok. 0,4 proc. PKB w najbliższych dwóch dekadach. To bardzo duże, wielomiliardowe kwoty, które będą mogły zasilić budżet państwa. By sobie wyobrazić ich skalę warto dokonać kilku prostych porównań.
Reforma wieku emerytalnego, nawet w ostrożnym wariancie rządowym, umożliwiłaby polskiemu państwu - jedynie za dodatkowe dochody z roku 2020, o innych latach nie wspominając - wyposażyć każdy polski szpital w 7 tomografów komputerowych, lub sfinansować osiem lat leczenia wszystkim polskim chorym na białaczkę.
Dzięki reformie Polska, już od roku 2016 mogłaby sobie pozwolić na finansowanie jednego uniwersytetu o budżecie takim, jakim dysponuje amerykański uniwersytet Harvarda. W roku 2030 ta liczba wzrosłaby do pięciu a w roku 2040 do dziewięciu uniwersytetów.
Czy politycy i publicyści, którzy twierdzą, że nie warto zrównywać wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn oraz wydłużyć okresu aktywności zawodowej rozumieją, że umożliwiłoby to od roku 2020 zapewnienie codziennej, wysokokwalifikowej opieki wszystkim Polkom i Polakom w podeszłym wieku (pow. 80 lat) oraz wyżywienie i wyposażenie w wyprawki szkolne wszystkich dzieci z rodzin ubogich. Jednocześnie można by budować co roku kilka ultranowoczesnych muzeów, tj. Centrum Nauki Kopernik i kilkaset kilometrów dróg ekspresowych, dorzucając raz na kilka lat jedną elektrownię atomową?
Dlatego właśnie najwyższy czas zacząć myśleć o reformowaniu kraju nie w kategoriach kosztów,a zysków. Sprawa wieku emerytalnego świetnie się do tego nadaje, ale czy polska polityka do tego dorosła nie tylko werbalnie? To, czy premier, rządząca koalicja ale i opozycja zdadzą ten wielki egzamin dojrzałości, okaże się już niedługo.
Wyliczenia pokazujące np. ile tomografów, ile km autostrat mozna sfinansować dzięki tym środkom znajdują się tutaj
Wykresy pokazujące m.in. ile co roku kosztuje deficty systemu emerytalnego, średnio nowo przyznaną emeryturę znajdują się tutaj
Z każdego euro netto zainwestowanego w realizację polityki spójności przez państwa UE15 wraca do nich w postaci dodatkowego eksportu 61 centów – wynika z raportu przygotowanego przez Instytut Badań Strukturalnych
W raporcie „Ocena korzyści uzyskiwanych przez państwa UE-15 w wyniku realizacji polityki spójności w krajach Grupy Wyszehradzkiej” Instytut Badań Strukturalnych zaprezentował korzyści odnoszone przez państwa UE15 z realizacji polityki spójności w krajach Grupy Wyszehradzkiej (V4), tj. w Czechach, Słowacji, Węgrzech i Polsce.
Z przygotowanego raportu wynika, że dzięki 140 mld euro przeznaczonym na realizację polityki spójności w krajach V4, dodatkowy import do tych państw, z krajów UE15 wyniesie 75 mld euro dla całego okresu 2004-2015.Jeśli uwzględnić to, że państwa UE15 przeznaczają na realizację polityki w V4 ok. 130 mld brutto i ok. 117 mld netto (tj. po uwzględnieniu wypłat, jakie otrzymują w ramach polityki spójności – bierzemy tu pod uwagę wyłącznie płatników netto, a więc pomijamy Grecję, Portugalię i Hiszpanię), można powiedzieć, że z każdego euro netto zainwestowanego w realizację polityki spójności przez państwa UE15 wraca do nich w postaci dodatkowego eksportu 61 centów.
Raport „Ocena korzyści uzyskiwanych przez państwa UE-15 w wyniku realizacji polityki spójności w krajach Grupy Wyszehradzkiej” zostały przygotowany przez Instytut Badań Strukturalnych, na zlecenie Ministerstwa Rozwoju Regionalnego. Analiza objęła, zarówno poprzednią (2004-2006) jak i obecną (2007-2013, z wydatkowaniem do 2015) perspektywę finansową, z uwzględnieniem prognoz dla okresu do 2015 r. Zachęcamy do zapoznania się z raportem, który znajduje się tutaj
Niskoemisyjne dylematy - Jak ograniczyć emisję gazów cieplarnianych i co to oznacza dla polskiej gospodarki?
Celem raportu przygotowanego przez Instytut Badań Strukturalnych na zlecenie WWF Polska i Polskiego Klubu Ekologicznego Okręgu Mazowieckiego jest ocena gospodarczych konsekwencji zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w Polsce. Z publikacji wynika, że redukacja emisji o 53 proc. do 2030 r. w stosunku do poziomu z 1990 r. jest możliwa pod warunkiem zastosowania przez państwo pełnego instrumentarium polityki klimatycznej. Zapraszamy do zapoznania się z raportem!
Cały raport znajdą Państwo tutaj
Zredukowanie emisji gazów cieplarnianych o 53 proc. jest możliwe
Ambitny cel redukcji emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. aż o 53 proc. w stosunku do poziomu z roku 1990 jest dla Polski osiągalny – uważa dr Maciej Bukowski, prezes Instytutu Badań Strukturalnych, który we wtorek, 31 stycznia 2012 r. wziął udział w konferencji pt. „Gospodarka nisko węglowa – pomysł na kryzys”.
Według dr Macieja Bukowskiego taka redukcja jest możliwa pod warunkiem zastosowania przez państwo pełnego instrumentarium polityki klimatycznej. „Oznacza to, min. konieczność modernizacji energetyki na mniej węglową poprzez zwiększenie wykorzystania odnawialnych źródeł energii, a także wykorzystania całego wachlarza mało emisyjnych technologii zmniejszających energochłonność gospodarstw domowych i całej gospodarki” – twierdził Maciej Bukowski.
Według prezentacji przedstawionej przez prezesa Instytutu Badań Strukturalnych ważna będzie również kontrola wzrostu emisji w transporcie oraz wykorzystania podatku węglowego lub jego ekonomicznego ekwiwalentu w celu stworzenia mechanizmów bodźców cenowych do zmniejszania emisyjności.
Prezentacja dr Macieja Bukowskiego była podsumowaniem raportu pt. „Niskoemisyjne dylematy - Jak ograniczyć emisję gazów cieplarnianych i co to oznacza dla polskiej gospodarki?” przygotowanego przez Instytut Badań Strukturalnych na zlecenie Polskiego Klubu Ekologicznego Okręgu Mazowieckiego oraz WWF Polska. Raport przedstawia koszty i korzyści wynikające z realizacji ambitnych celów redukcyjnych w Polsce. Wskazuje, że w perspektywie 2030 roku Polska może zredukować emisje gazów cieplarnianych aż o 53 proc. w stosunku do poziomu z roku 1990. Realizacja tego planu obniży PKB o zaledwie 1-2 proc. w roku 2030, co jest kosztem umiarkowanym wobec rocznej stopy inwestycji polskiej gospodarki rzędu 20proc. Prezentacja odbyła się podczas konferencji „Gospodarka niskowęglowa – pomysł na kryzys”, organizowanej przez Koalicje Klimatyczną 31 stycznia 2012 r. w budynku Szkoły Głównej Handlowej.
Więcej informacji znajduję sie tutaj
Gospodarka niskowęglowa - pomysł na kryzys - konferencja
Zapraszamy na konferencję współorganizowaną przez Instytut Badań Strukturalnych - "Gospodarka niskowęglowa - pomysł na kryzys". Instytut na konferencji będzie reprezentował Prezes Maciej Bukowski.
Konferencja odbędzie się 31 stycznia br. o godz. 9.00 w Auli I, budynku C w Szkole Głównej Handlowej, w Warszawie. Organizatorami konferencji są Koalicja Klimatyczna, Szkoła Główna Handlowa, Fundacja Naukowa Instytut Badań Strukturalnych, CEE Bankwatch Network. Więcej informacji oraz formularz rejestracyjny znajduje się tutaj.
iSWORD - zapytanie ofertowe
W związku z realizacją projektu Innowacyjny System Wsparcia Oceny Regulacji i Decyzji Inwestycyjnych - iSWORD, poszukujemy wykonawcy ewaluacji tematycznej projektu. Więcej informacji tutaj.
Nierówności zdrowotne - Working for Equity in Health - pierwsze wyniki projektu
Zakończył się właśnie pierwszy etap projektu dotyczącego nierówności zdrowotnych - Working for Equity in Health. IBS bierze w nim udział jako partner.
Zapraszamy do zapoznania się z raportem - pierwszymi wynikami pracy w projekcie. W dokumencie pokazano związki pomiędzy pracą, bezrobociem, ochroną socjalną a nierównościami w zakresie ochrony zdrowia w Europie. Raport znajduje się tutaj.
Projekt Working for Equity in Health jest współfinansowanym przez Komisję Europejską (Dyrektoriat ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Równych Szans). Celem projektu jest m.in. podnoszenie świadomości na temat nierówności dotyczących zdrowia wśród osób zajmujących się problematyką wzrostu i rozwoju w UE, państwach członkowskich i na szczeblu regionalnym; identyfikacja dobrych praktyk w zakresie zatrudnienia, bezrobocia i zabezpieczenia społecznego, mogących przyczynić się do rozwiązania nierówności zdrowotnych; zebranie wiedzy na temat skutecznych działań w zwalczaniu nierówności zdrowotnych, w takich obszarach, jak i praca i zdrowie, działania umożliwiające powrót do pracy i minimalizacja negatywnych skutków bezrobocia;udział w opracowaniu strategii dotyczących nierówności w zakresie zdrowia w całej Europie.
Zapraszamy do zapoznania się z najnowszym raportem ekspertów IBS, poświęconym przyszłości polskiego mixu energetycznego. Raport powstał pod auspicjami Ministerstwa Gospodarki, w ramach prac nad Narodowym Programem Rozwoju Gospodarki Niskoemisyjnej. Analizujemy w nim alternatywne propozycje zmian w strukturze produkcji i konsumpcji energii w Polsce w nadchodzących latach, przedstawiając najważniejsze różnice i podobieństwa między nimi. Ważnym elementem raportu są wnioski z debaty publicznej zorganizowanej 17 listopada 2011 przez Instytut Badań Strukturalnych, demosEuropa - Centrum Strategii Europejskiej oraz Ministerstwo Gospodarki. Raport kończymy rekomendacjami dotyczącymi optymalnego kształtu polityki energetycznej państwa w perspektywie lat 2030 i 2050. Przedstawiamy w nim także propozycje tematów dalszych analiz i kolejnej debaty poświęconej polskiemu energy mix, planowanej na jesień 2012 roku.
IBS Policy Paper - emerytury
Przedstawiamy drugi w tym roku tekst w cyklu IBS Policy Papers. Stanowi on rozszerzoną wersję artykułu opublikowanego w "Rzeczpospolitej" 7.12.2011.
Tekst został poświęcony uzasadnieniu podnoszenia wieku emerytalnego w Polsce. Ocenie został poddany wariant zaproponowany w expose Prezesa Rady Ministrów, zakładający ustalenie ustawowego wieku emerytalnego na poziomie 67 lat w 2020 r. dla mężczyzn i w 2040 r. dla kobiet oraz wariant szybszy, wg którego podnoszenie wieku emerytalnego kobiet potrwa do 2027r. Polemizujemy również z najczęściej zgłaszanymi argumentami krytycznymi wobec proponowanych zmian.
W analizie wskazujemy na skutki rezygnacji ze zgłoszonych planów dla wysokości emerytur, rynku pracy oraz finansów publicznych oraz dodatkowe korzyści, jakie można by osiągnąć dzięki szybszemu wdrożeniu reformy.
Szacujemy, że podwyższenie wieku emerytalnego nawet w ostrożnym wariacie rządowym będzie miało skutki porównywalne skalą z wpływem wszystkich funduszy unijnych.
Równocześnie podkreślamy, że gdyby wiek emerytalny kobiet podnosić dwukrotnie szybciej, możliwe byłoby zatrzymanie odpływu z rynku pracy istotnej części pokolenia wyżu lat 1950-tych. Przełożyłoby się to na wyraźnie wyższe zatrudnienie, PKB oraz dochody publiczne już w ciągu najbliższej dekady. Dodatkowe środki pozwoliłyby na zaspokojenie wielu potrzeb społecznych, poczynając od walki z ubóstwem, poprzez naukę i kulturę, a kończąc na zdrowiu publicznym i opiece nad osobami w podeszłym wieku.
Pełna wersja tekstu dostępna tutaj.
Energy mix dla Polski - debata publiczna
Zapraszamy do zapoznania się z prezentacją raportu Polski mix energetyczny w perspektywie lat 2030 i 2050. Analizy ekspertów i pola kompromisu, przedstawionej 17 listopada, podczas debaty publicznej o przyszłości polskiego mixu energetycznego zorganizowanej przez Instytut Badań Strukturalnych, demosEuropa - Centrum Strategii Europejskiej oraz Ministerstwo Gospodarki.
W Ministerstwie Gospodarki toczą się aktualnie zaawansowane prace nad Narodowym Programem Rozwoju Gospodarki Niskoemisyjnej. Przestawienie polskiej gospodarki na ścieżkę niskoemisyjną pozwoli sprostać wyzwaniom klimatycznym, jakie czekają Polskę w najbliższych latach.
Jednym z kluczowych wyzwań, przed którymi staje Polska w kontekście przechodzenia na gospodarkę niskoemisyjną jest określenie optymalnego mixu energetycznego w horyzoncie czasowym do 2050 roku. Musi on prowadzić do redukcji emisji gazów cieplarnianych, jednak w racjonalny ekonomicznie sposób. Do minimum powinno być ograniczone negatywne oddziaływanie zmian w mixie na gospodarkę, przy jednoczesnym uwzględnieniu możliwości wzmocnienia przewagi konkurencyjnej polskich firm na rynku światowym.
Zorganizowana przez Instytut Badań Strukturalnych, wspólnie z demosEuropa - Centrum Strategii Europejskiej oraz Ministerstwem Gospodarki, debata publiczna Energy mix dla Polski w zakresie energii ogółem i energii elektrycznej poświęcona była problematyce wyboru optymalnego mixu energetycznego. W jej trakcie zaprezentowaliśmy raport Polski mix energetyczny w perspektywie lat 2030 i 2050. Analizy ekspertów i pola kompromisu, stanowiący przegląd obecnej wiedzy na temat przyszłych ścieżek rozwoju energy mix w Polsce oraz formułujący zalecenia dotyczące wyboru najlepszej z nich. W raporcie podkreślamy znaczenie dywersyfikacji mixu do 2030 roku i konieczność przyjęcia adaptacyjnej strategii działań w energetyce w perspektywie roku 2050. Wskazujemy także na potrzebę uwzględnienia przy jego projektowaniu niepewności rozwoju technologii w horyzoncie czterdziestoletnim. Poszukiwanie optymalnego mixu energetycznego do roku 2050 nie powinno zamykać drzwi przed żadną z możliwości rozwoju polskiej energetyki. Uzupełniony o wnioski z dyskusji raport będzie stanowił podsumowanie debaty publicznej o przyszłości polskiego mixu energetycznego. Opublikujemy go na stronach IBS w ciągu kilku tygodni.
Prezentacja jest dostępna tutaj.
Seminarium - Modelowa analiza gospodarek o różnej strukturze instytucjonalnej
Instytut Badań Strukturalnych i Katedra Ekonomii I SGH zapraszają na seminarium:
Modelowa analiza gospodarek o różnej strukturze instytucjonalnej, w ramach projektu Modelowa analiza rynków pracy o różnej strukturze instytucjonalnej - wnioski dla Polski i Europy w kontekście wdrażania Strategii Lizbońskiej, które odbędzie się 27 września 2011 r. w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie (Budynek C, Aula II).
Seminarium poświęcone będzie takim zagadnieniom jak zastosowanie modeli poszukiwań na rynku pracy zagnieżdżonych w równowadze ogólnej z niedoskonałościami rynkowymi do analizy gospodarek o różnym zapleczy instytucjonalnym, empirycznym analizom przepływów na rynku pracy oraz mikropodstaw modeli makroekonomicznych, a także wykorzystaniu modeli równowagi ogólnej dla analizy kryzysów gospodarczych.
Szczegółowy program znajdą Państwo w załączniku.
Lubelszczyzna 2020
Mamy przyjemność poinformować, że 26 września odbędzie się konferencja podsumowująca realizację projektu Lubelszczyzna 2020 - trzy scenariusze rozwoju i aplikacja prognostyczno-symulacyjna. Będzie ona okazją nie tylko do zaprezentowania wyników przeprowadzonych badań, ale również do dyskusji na temat aktualnych wyzwań i problemów Lubelszczyzny. Osoby zainteresowane udziałem w konferencji prosimy potwierdzenie e-mailem na adres: anna.szadkowska@ibs.org.pl do dnia 20 września 2011 r. Więcej informacji na temat projektu oraz konferencji można znaleźć na stronie www.lubelszczyzna2020.pl.
Zatrudnienie w Polsce 2010
Z przyjemnością przedstawiamy Państwu raport Zatrudnienie w Polsce - integracja i globalizacja, który jest szóstym z kolei opracowaniem w serii Zatrudnienie w Polsce, poświęconej procesom kształtującym polski i europejski rynek pracy. Tym razem skupiamy się na wyzwaniach integracji europejskiej oraz miejscu Polski i Europy w coraz bardziej zglobalizowanym świecie.
Część pierwsza poświęcona została realizacji Strategii Lizbońskiej w krajach Unii Europejskiej. Analizujemy przyczyny sukcesów i porażek rozwojowych ostatniej dekady w poszczególnych częściach Europy, pytamy o źródła narastających rozbieżności w osiąganiu celów zatrudnieniowych Strategii, a także o miejsce Polski w tym obrazie. Pokazujemy też, czemu Europa traci dystans do reszty globalizującego się świata. Zastanawiamy się również nad realnymi szansami zniwelowania przez Polskę dystansu rozwojowego wobec UE15 i USA.
W części drugiej przedstawiamy kwestie związane z mobilnością przestrzenną w Europie – zarówno z przepływami ludności między krajami europejskimi, jaki i napływem imigrantów z krajów trzecich. Porównujemy otwartość poszczególnych rynków pracy w krajach Unii na pracowników zagranicznych oraz analizujemy proces integracji europejskiego rynku pracy. Zadajemy też istotne z polskiej perspektywy pytanie o to, czy migracje powrotne mogą pomóc zniwelować różnice rozwojowe pomiędzy krajami UE.
Część trzecia opisuje rolę, jaką odgrywają bezpośrednie inwestycje zagraniczne w gospodarce światowej oraz na rynku pracy w Polsce i Europie Środkowej. Prezentujemy kluczowe globalne trendy w przepływach BIZ, pokazujemy ich powiązania z oczekiwanymi korzyściami z wymiany handlowej oraz szukamy źródeł przyciągania inwestycji przez poszczególne kraje naszego regionu. Konfrontujemy też wyniki empirycznych badań atrakcyjności polskich województw dla inwestorów zagranicznych z narzędziami obecnie stosowanymi przez samorządy w celu przyciągnięcia BIZ.
W ostatniej części opracowania skupiamy się na lokalnych skutkach procesów globalnych. Przedstawiając Czytelnikowi technologiczne, ekonomiczne i instytucjonalne aspekty pogłębiającej się globalizacji, opisujemy jej wpływ na strukturę produkcji i zatrudnienia w krajach rozwiniętej Północy i rozwijającego się Południa, oraz wyzwania, przed którymi stają przy tym społeczności lokalne. Pokazujemy włączanie się naszego regionu do europejskiej sieci powiązań gospodarczych, podkreślając lokalny wymiar tego procesu i różnice w jego przebiegu oraz skutkach wynikające z odmiennych cech miejscowych gospodarek i rynków pracy.
Wnioski i rekomendacje zamykające raport skoncentrowane są na polityce rozwoju i polityce regionalnej, które muszą się zmierzyć z wyzwaniami stawianymi przez globalizację gospodarce i rynkowi pracy, także na poziomie lokalnym. Podkreślamy też rolę narzędzi polityki rynku pracy i zabezpieczenia społecznego, od których zależy przyszła ścieżka rozwoju Polski, oraz znaczenie europejskiego wymiaru polskiej polityki publicznej - nasz kraj może bowiem przyjąć zarówno rolę rzecznika, jak i hamulcowego reform niezbędnych w całej Unii.
Analiza "Zagrożenia problemem carbon leakage w Polsce"
Przedstawiamy analizę szkicu prof. Krzysztofa Żmijewskiego, opublikowanego przez Instytut im. E.Kwiatkowskiego w marcu 2011 roku. Celem analizy Rzecz o "Zagrożeniu problemem carbon leakage w Polsce" - przygotowanej dla Climate Action Network Europe - jest krytyczna refleksja nad szkicem prof. Krzysztofa Żmijewskiego pt. "Zagrożenie problemem carbon leakage w Polsce". Swój krótki raport poświęcił on potencjalnemu niebezpieczeństwu dezindustrializacji naszego kraju w następstwie kontynuowania unijnej polityki klimatycznej w obecnym kształcie i zakresie. Przyglądamy się założeniom "Zagrożenia...", zastosowanej w nim metodologii oraz zaprezentowanym konkluzjom. Poruszamy także pewne kwestie, które zostały w nim pominięte, niemniej jednak mające duże znaczenie dla szacowania gospodarczych następstw prowadzenia polityki redukcji emisji gazów cieplarnianych w średnim i długim okresie.
Wskazujemy, że projektowaną przez prof. Żmijewskiego skalę oddziaływania zjawiska carbon leakage na wzrost bezrobocia należy traktować z dużą rezerwą, gdyż założenia i narzędzia, które posłużyły mu do wykonania obliczeń są na tyle uproszczone, że nie gwarantują osiągnięcia wiarygodnych i obiektywnych, a tym samym niekontrowersyjnych, wyników. Jednocześnie podkreślamy, że "Zagrożenie..." trafnie identyfikuje problem ograniczonej bazy informacyjnej pozwalającej na rzetelną analizę realności i skali zagrożenia polskiego przemysłu ucieczką emisji do krajów trzecich. Prof. Krzysztof Żmijewski w swoim opracowaniu słusznie wskazuje, że problematyka carbon leakage wymaga przeprowadzania dodatkowych, bezstronnych analiz, które zwiększałyby zrozumienie wszystkich jego aspektów, zarówno w Polsce jak i w całej UE. W szczególności za wyjątkowo trafne należy uznać spostrzeżenie zawarte w raporcie, że problem carbon leakage ma przede wszystkim wymiar lokalny, a właśnie w tym obszarze baza analityczna jaką dysponują kraje Unii Europejskiej, a zwłaszcza Polska, jest wyjątkowo uboga.
Working for Equity in Health
IBS bierze udział jako partner w projekcie Working for Equity in Health, dotyczącym nierówności zdrowotnych, współfinansowanym przez Komisję Europejską (Dyrektoriat ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Równych Szans).
Celem projektu jest zbadanie relacji pomiędzy pracą, bezrobociem i zabezpieczeniem społecznym jako społecznymi determinantami nierówności w zakresie zdrowia. W szczególności projekt ma na celu:
- podnoszenie świadomości na temat nierówności dotyczących zdrowia wśród osób zajmujących się problematyką wzrostu i rozwoju w UE, państwach członkowskich i na szczeblu regionalnym;
- identyfikację dobrych praktyk w zakresie zatrudnienia, bezrobocia i zabezpieczenia społecznego, mogących przyczynić się do rozwiązania nierówności zdrowotnych;
- zebranie wiedzy na temat skutecznych działań w zwalczaniu nierówności zdrowotnych, w takich obszarach, jak i praca i zdrowie, działania umożliwiające powrót do pracy i minimalizacja negatywnych skutków bezrobocia;
- udział w opracowaniu strategii dotyczących nierówności w zakresie zdrowia w całej Europie.
Portal iSWORD
Z przyjemnością informujemy, że dostępny jest już portal www.isword.pl powstały w ramach projektu Innowacyjny System Wspierania Ocen Regulacji i Decyzji Inwestycyjnych - iSWORD. Zachęcamy do odwiedzin, znajdą tam Państwo narzędzia iSWORD wraz z podręcznikami. Narzędzia umożliwiają analizę kosztów i korzyści w czterech obszarach: Infrastruktura, Środowisko, Emerytury i Zdrowie.
Jednocześnie przekazujemy, że Krajowa Sieć Tematyczna Dobre Rządzenie pozytywnie zaopiniowała naszą Strategię Wdrażania projektu innowacyjnego, rekomendując ją pozytywnie do Instytucji Pośredniczącej II stopnia. Czekamy teraz na ostateczną decyzję i będziemy mogli rozpocząć testowanie narzędzi.
"Czy należy się bać podniesienia wieku emerytalnego?" - IBS Policy Paper
Przedstawiamy pierwszy w tym roku tekst w cyklu IBS Policy Papers. Poświęciliśmy go potrzebie zmian w ustawowym wieku emerytalnym w Polsce. Procesy demograficzne już w najbliższych kilkunastu latach wywierać będą istotny, negatywny wpływ na gospodarkę, rynek pracy i system zabezpieczenia społecznego. Nasz kraj jest bardzo słabo przygotowany na zmiany wywołane starzeniem się ludności. Polacy, zwłaszcza kobiety, wcześnie kończą aktywność zawodową - w roku 2009 wskaźnik zatrudnienia kobiet w wieku 55-64 lat tylko na Malcie, a wiek dezaktywizacji tylko na Malcie i w Słowenii, były niższe niż w Polsce. Obecnie aż w dwóch trzecich krajów UE efektywny wiek opuszczania rynku pracy przez kobiety przekracza 60 lat, czyli ustawowy wiek emerytalny w Polsce.
Dla przeciwdziałania negatywnym skutkom starzenia się ludności niezbędne naszym zdaniem jest stopniowe zrównywanie wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn, które rozpocząć należy jak najprędzej. Pokazujemy, że często podnoszone obawy wzrostu bezrobocia w następstwa podniesienia wieku emerytalnego są nieuzasadnione. Również następstwa zniesienia możliwości nabywania uprawnień do wcześniejszych emerytur z 2008 rokiem napawają optymizmem. Szacujemy, że wyrównanie, a zwłaszcza podniesienie ustawowego wieku emerytalnego obu płci do poziomu 67 lat daje porównywalne efekty dla rynku pracy i gospodarki jak likwidacja części przywilejów emerytalnych (wcześniejsze emerytury) w roku 2009. Pokazujemy, że taka zmiana przynosi istotne korzyści fiskalne w horyzoncie dekady, a z punktu widzenia uczestników systemu emerytalnego jest kluczowym krokiem do podniesienia wysokości spodziewanych świadczeń i stóp zastąpienia. Struktura demograficzna ludności Polski sprawia, że przeprowadzenie reformy na przestrzeni obecnej dekady daje dużo większe korzyści niż wdrożenie jej dopiero w latach 2021-2030.
Pełna wersja artykułu dostępna jest tutaj.
Konferencja "Zatrudnienie w Polsce 2009 - Przedsiębiorczość dla pracy"
17 maja 2011 r. w Warszawie (Centrum Finansowe Puławska, ul. Puławska 15, piętro I, sala ALFA) odbędzie się konferencja "Zatrudnienie w Polsce 2009 - Przedsiębiorczość dla pracy", prezentująca wyniki kolejnej edycji projektu realizowanego przez Instytut Badań Strukturalnych i zakończonej w grudniu 2010 r. Program konferencji dostępny jest tutaj.
Prezentujemy wyniki analiz przeprowadzonych przez IBS w trakcie prac zespołu problemowego ds. ubezpieczeń społecznych Komisji Trójstronnej, poświęconego propozycjom rządu zmian w systemie emerytalnym. Oceniamy założenia makroekonomiczne przyjęte przez rząd, porównujemy wpływ na wysokości emerytur i stopy zastąpienia różnych wariantów zmian w systemie emerytalnym (utrzymanie status quo, trwałe lub przejściowe obniżenie do OFE, dwie opcje podnoszenia limitu inwestycji OFE w akcje).Proponujemy też wariant pośredni - obniżenie składki w latach 2011-2014 zgodnie z propozycją rządową i ustalenie składki do OFE na poziomie 5 procent od roku 2015. Wpływ poszczególnych wariantów na emerytury analizujemy, podobnie jak rząd, dla hipotetycznej osoby zarabiającej stale średnie wynagrodzenie w gospodarce, oraz - co jest nowością - dla różnych grup społeczno-demograficznych (wyróżnionych ze względu na płeć i wykształcenie) o realistycznych ścieżkach karier zawodowych.
Pełna analiza dostępna jest tutaj, a jej streszczenie tutaj.
Raport Banku Światowego
Polecamy opublikowany przez Bank Światowy raport Transition to a Low Emission Economy in Poland, poruszający tematykę optymalnej ekonomicznie polityki klimatycznej w warunkach polskich. W jego przygotowaniu wykorzystana została ekspertyza IBS Large scale, multisector DSGE model as a climate policy assessment tool, w której autorzy dokonali oceny potencjału redukcji emisji oraz oddziaływania na gospodarkę w perspektywie lat 2010-2030 kompleksowego pakietu instrumentów polityki klimatycznej. Analiza objęła m.in. ocenę wpływu na PKB, wartość dodaną, zatrudnienie, strukturę sektorową produkcji i poziom dobrobytu ludności. Obok analizy całego pakietu w artykule znajduje się także ocena alternatywnych wariantów jednej z głównych, a zarazem najszerzej dyskutowanych, części składowych pakietu klimatycznego jaką są inwestycje w sektorze energetycznym. Wszystkich ocen dokonano za pomocą skonstruowanego specjalnie do tego celu strukturalnego modelu gospodarki polskiej pn. MEMO (MacroEconomic Mitigation Options model for Poland).
Dostępna jest pełna wersja raportu, streszczenie raportu oraz załączniki.
Z przyjemnością prezentujemy Państwu raport Zatrudnienie w Polsce 2009 - przedsiębiorczość dla pracy, który jest piątym raportem serii "Zatrudnienie w Polsce". Niniejszą edycję poświęcono roli zjawisk cyklicznych i zmian struktury sektorowej gospodarki dla rynku pracy.
Seminarium w ramach projektu "Lubelszczyzna 2020"
We wtorek 22 lutego 2011, w hotelu Campanille (ul. Lubomelska 14/16, Lublin) odbyło się II seminarium konsultacyjne, na którym zaprezentowane i przedyskutowane zostały pierwsze wyniki prac badawczych przeprowadzonych w ramach projektu Lubelszczyzna 2020. Program seminarium prezentujemy tutaj.
iSWORD - zapytanie ofertowe
W związku z realizację projektu Innowacyjny System Wsparcia Oceny Regulacji i Decyzji Inwestycyjnych - iSWORD, poszukujemy wykonawcy strony internetowej projektu. Więcej informacji tutaj.
(Nie)Konkurencyjna Polska - jak przegrywamy międzynarodową konkurencję regulacyjną?
Przedstawiamy kolejny artykuł w ramach IBS Policy Papers. Jest on próbą zwrócenia uwagi, że obecny stan rzeczy uniemożliwia faktyczną modernizację Polski tj. skuteczne włączenie naszego kraju w światowy krwiobieg gospodarczy na prawach silnego, konkurencyjnego organizmu ekonomicznego. Tym samym mądrze zaprojektowane zmiany regulacyjne są nie mniej ważne dla długofalowego sukcesu Polski niż reformy makroekonomiczne czy społeczne. Naszym zdaniem są one także bardzo pilne. Podkreślamy, że działania polskich władz powinny być prowadzone równolegle na trzech płaszczyznach. Po pierwsze, wyodrębnić należy proces odbiurokratyzowania polskiej regulacji gospodarczej tj. jasno rozgraniczyć odpowiedzialność poszczególnych ministerstw i Kancelarii Premiera za ten proces. Po drugie, systemowe podnoszenie efektywności regulacyjnej naszego kraju wymaga gruntownej przebudowy procesu stanowienia prawa w Polsce, w tym fundamentalnej zmiany niektórych funkcjonujących od wielu lat rozwiązań instytucjonalnych i przyzwyczajeń aparatu administracyjnego. Po trzecie wreszcie, niezbędne są głębokie reformy w zasadach działania wymiaru sprawiedliwości, który w chwili obecnej stanowi jedną z największych przeszkód na drodze Polski do stania się państwem prawdziwie nowoczesnym, konkurencyjnym i skutecznym w działaniu.
Pełna wersja artykułu dostępna tutaj.
Warmia i Mazury 2020
Zakończyliśmy realizację projektu Warmia i Mazury 2020 - scenariusze rozwoju i aplikacja prognostyczno-symulacyjna. Jego najważniejszym, powstałym w trakcie prac, produktem jest aplikacja. Można ją pobrać ze strony projektu www.warmiaimazury2020.pl.
Raport końcowy do pobrania tutaj.
26 listopada br w Hotelu Wileńskim w Olsztynie odbyła się także konferencja podsumowująca projekt. Więcej informacji na stronie internetowej projektu www.warmiaimazury2020.pl.
Znaczenie gospodarcze sektora kultury
Przedstawiamy Państwu raport Znaczenie gospodarcze sektora kultury - wstęp do analizy problemu, w którym prezentujemy wyniki badania, mającego na celu oszacowanie udziału sektora kultury i przemysłów kreatywnych w produkcie krajowym brutto oraz zatrudnieniu w Polsce w roku 2008. Sektor kultury, ważny dla życia społeczno-gospodarczego, nie jest jako taki przedmiotem prac statystyki publicznej. Na podstawie przeglądu literatury i doświadczeń innych krajów, opracowano operacyjną definicję sektora kultury i przemysłów kreatywnych, czyli określono katalog branż, które wchodzą w ich skład. Następnie dokonano oszacowana ich znaczenia gospodarczego w roku 2008. Ze względu na dostępność danych, w momencie realizacji badania był to najbardziej aktualny okres, który można było objąć analizą. Obliczono również wkład poszczególnych branż do wartości dodanej i zatrudnienia w sektorze kultury i przemysłach kreatywnych, dokonano też szacunku ich znaczenia na poziomie województw.
Raport powstał w ramach projektu finansowanego ze środków Narodowego Centrum Kultury.
Małopolska 2020
Zapraszamy do zapoznania się z raportem pn. Małopolska 2020 - dobre miejsce do życia i inwestowania?, przedstawiającym wyniki badań realizowanych w ramach projektu Małopolska 2020 - scenariusze rozwoju i aplikacja prognostyczno-symulacyjna, finansowanego ze środków Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Głównym celem projektu była ocena perspektyw rozwoju województwa małopolskiego w latach 2008-2020. Publikacja oraz badania zostały przygotowane na podstawie umowy z Wojewódzkim Urzędem Pracy w Krakowie.
27 października 2010 w Hotelu Kossak w Krakowie odbyła się konferencja pn. "Małopolska 2020 - dobre miejsce do życia i inwestowania", podsumowująca projekt. W trakcie konferencji przedyskutowano perspektywy rozwoju Małopolski w ciągu najbliższych 10 lat oraz możliwość wsparcia tego rozwoju poprzez wykorzystanie badań i analiz pozwalających na właściwą ocenę i dobór odpowiednich polityk regionalnych.
Materiał filmowy z konferencji do obejrzenia tutaj.
iSWORD
Od 1 września ruszył projekt o charakterze innowacyjnym, z komponentem ponadnarodowym, pn. Innowacyjny System Wspierania Ocen Regulacji i Decyzji Inwestycyjnych - iSWORD. Projekt jest współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.
Z czasem powstanie specjalna strona WWW projektu, na której będą zamieszczane informacje o postępach prac, a także produkty. Na razie jednak po więcej informacji projekcie zapraszamy tutaj.
Jak polityka spójności UE kształtuje polską gospodarkę?
Z przyjemnością przedstawiamy kolejny raport opracowany w ramach projektu Wpływ realizacji polityki spójności na kształtowanie się głównych wskaźników dokumentów strategicznych (...), realizowanego na zlecenie Ministerstwa Rozwoju Regionalnego.
W opracowaniu zaprezentowaliśmy wyniki symulacji wpływu wdrażanych w Polsce instrumentów polityki spójności Unii Europejskiej na najważniejsze agregaty makroekonomiczne. Szacujemy, że dzięki realizacji NPR 2004-2006 oraz NSS 2007-2013 poziom PKB był w 2009 r. wyższy o około 3.2% w porównaniu ze scenariuszem nieuwzględniającym wydatkowania funduszy strukturalnych. Instrumenty polityki spójności poprawiły także sytuację na rynku pracy podnosząc wskaźnik zatrudnienia w populacji 15-64 o ok. 4.6%. Prognozujemy, że najsilniejszy wpływ środków wspólnotowych na sytuację makroekonomiczną zostanie zaobserwowany w 2013 r: poziom PKB będzie wtedy wyższy o ponad 7% niż w scenariuszu pomijającym oddziaływanie NPR 2004-2006 i NSS 2007-2013.
Nasze symulacje pochodzą z rozwijanego w Instytucie Badań Strukturalnych modelu EUImpactMod, narzędzia opartego na metodologii DSGE (ang. Dynamic Stochastic General Equlibrium). Integruje ona najważniejsze nurty współczesnej makroekonomii, m.in. teorię wzrostu, teorię realnego cyklu koniunkturalnego, nową ekonomię keynesowską oraz ekonomię rynku pracy.
Szczegółowe omówienie wyników znajdziecie Państwo tutaj.
Polityka klimatyczna - szkodzi czy pomaga gospodarce?
W ramach serii IBS Working Papers przedstawiamy artykuł Large scale, multisector DSGE model as a climate policy assessment tool. Autorzy dokonują w nim oceny potencjału redukcji emisji oraz oddziaływania na gospodarkę w perspektywie lat 2010-2030 kompleksowego pakietu instrumentów polityki klimatycznej. W ten sposób Instytut Badań Strukturalnych włącza się w prowadzoną w Polsce i Europie debatę wokół strategii EU 2020, w której centralne miejsce zajmuje właśnie polityka klimatyczna. Rozpatrywany w artykule pakiet sporządzony został na bazie pakietu przedstawionego w raporcie Instytutu McKinseya pt. "Assessment of Greenhouse Gas Emissions Abatement Potential in Poland by 2030" i obejmuje około 120 różnych "dźwigni" technologicznych, wchodzących w skład takich obszarów jak: (1) efektywność energetyczna, (2) efektywność paliwowa, (3) inwestycje w nieemisyjne technologie produkcji energii elektrycznej, (4) CCS, (5) optymalizacje procesu produkcyjnego w przemyśle chemicznym, czy (6) zmiany technologii produkcji rolnej. Makroekonomiczne oddziaływanie każdej z tych technologii z osobna oraz całego pakietu łącznie analizowane są przy założeniu różnych wariantów finansowania wkładu publicznego w jego realizację - podatkiem VAT, podatkiem PIT, redukcją konsumpcji publicznej lub redukcją transferów. Analiza obejmuje m.in. ocenę wpływu na PKB, wartość dodaną, zatrudnienie, strukturę sektorową produkcj |
