abstrakt:

W badaniu weryfikuję hipotezę czy postęp technologiczny w sektorach „czystych” technologii, tzn. nieemitujących CO2, prowadzi do spadku emisji. Udowadniam, że zależność jest prawdziwa jedynie wtedy, kiedy produkty z „czystych” i „brudnych” (emitujących CO2) sektorów gospodarki są wystarczająco substytucyjne dla konsumentów. Udowadniam, że substytucyjność ta jest większa, kiedy liczba rodzajów produktów z sektorów „czystych” technologii rośnie. Wyniki zostały wyprowadzone z teoretycznego modelu analitycznego, który łączy strukturę modelów „kierunkowych zmian technologicznych” (ang. directed technological change) oraz modeli wyborów dyskretnych konsumentów. Wnioski z modelu teoretycznego można wykorzystać do projektowania polityk publicznych. Polityka, która wspiera rozwój sektorów „czystych” technologii powinna być uzupełniana polityką gwarantującą różnorodność rodzajów „czystych” produktów. Dla przykładu, subsydium dla rozwoju „czystych” środków transportu powinno wspierać szeroką gamę alternatywnych technologii (transport publiczny, samochody elektryczne, samochody na wodór etc.).

słowa kluczowe: zielony wzrost gospodarczy, kierunkowe zmiany technologiczne, substytucyjność między czystymi i brudnymi produktami, optymalna różnorodność produktów

kody JEL: , ,

rok wydania: 2018

język : angielski

kategorie tematyczne :

seria wydawnicza : IBS Working Paper

numer publikacji : 07/2018

ISSN : 2451-4373

dodatkowe informacje: Badanie zostało przeprowadzone w ramach projektu TRANSrisk, finansowanego z programu badawczego Komisji Europejskiej Horyzont 2020 (nr grantu: 642260). Stosuje się zwyczajowe zastrzeżenia. Wszelkie błędy są nasze.

Projekt, w ramach którego powstała publikacja:

TRANSrisk

autorzy:
Jan Witajewski-Baltvilks

Instytut Badań Strukturalnych

wszystkie publikacje